19 Ağustos 2016 Cuma, 15:22
Özkan Savaş
Özkan Savaş ozkansavas0007@gmail.com Tüm Yazılar

Sevmektir insanı yaşatan

Ne kadar çabuk geçiyor günler  geriye baksan insan hüzün deryasına tutuluyor gözler dalıp gidiyor. Geçen sene bu zamanlar babacığımı kaybettim  ne kadar acıydı ne kadar karanlık onu öylece morga atmışlardı, hani evlerimizde ki  gardolaplar var ya tıpkı onun gibi çekmeceli olan, isminin yazıldığı  öylece oracığa koyup gittikleri bir yerdi. Sadece farkı soğutmalı olmasıydı. Çok gücüme gitmişti kelimeler düğümlenmişti adeta boğazımda. O zaman göçüp gitmeyi düşünmüştüm bu diyardan, tutacak bir el yoktu, dertleşecek bir gönül yoktu, ümitlerine kırbaç olacak bir ruh ikizim yoktu…

İki ay kadar zaman geçmişti günden güne içime kapanıyordum, işe gidip geliyordum. Derken yıllar önce gördüğüm birini gördüm. Sanki gözleri gel buraya diyordu demesine ama o narindi, bir o kadar güzeldi, bir kadar zordu. Acaba beni ister mi? sever mi? diye kendimi paralamakla  meşgulken yaralarımı sarmaya çalışıyordum. Ya tek şansımdı bu dilber ya da artık dünyamın sonuydu. Ben öyle görüyordum artık dünyadaki geleceğimi. Çünkü bu gönül artık bir yarayı daha kaldırma evresini çoktan geçmişti. Derken karar verdim ve bu nadide çiçekle irtibata geçtim ben onun adını Güneş koydum sabahları dünyama doğan, soyadını  da Nefes koymuştum çünkü onunla yaşadığımı fark ediyordum. Öyle ki tahammül bile edemiyordum ona başkasının dokunmasını, bakmasını, çünki ben çok korkuyordum onu kırmalarından hala da çok korkarım ona dokumalarından tebessüm etmelerinden. Kimseye tahammülüm yoktur aynı cinste olsa da  ona canım, tatlım diye hitap etmelerinden. Zorda olsa zamanla sevgime inandırabildim, zorda olsa  onun için var olduğumu inandırabildim hayat yolunda yıllardır beraber savaşır dururuz. Onu her sabah uyurken bile seyretmekten zevk alıyorum . Geceleri  hep dualarımda  şükrediyorum  bana bir meleğini dünyada görevlendirdiği için.  Allah’ın bir emanetiydi… Ben kısaca çok sevmenin erdemliğini geç de olsa  öğrendim. O elleri tutunca hala içim titrer benim, o gözlere bakınca hala uçup giderim bu diyarlardan, o kokusunu içime çekince cennetten bir yel eser yüreğime, dudakları dudaklarıma değince nice servetlere bedeldir . İnsanlar sevmeli birbirini sarılmalı sıkıca iyi günde de seveceksin kötü günde de seveceksin adamlık bunu gerektirir sevginin gerçek ıslak imzası budur. Diğer olan aksi şeylerin hepsi sevgi değil fotokopidir. Kısacası hayat tutacak el bulmaktır…
Acısı da var tatlısı da şu fani dünya da
Riyakar da var müptelası da mevcut insan oğlunda
Sevmekten korkan titrek yaşar ancak gönlünü coşturur rüyada
Yürek işçiliğidir sevgi ilgi ister şefkat ister emek ister sözüm anlayana…

Üye Girişi yaptıktan sonra yorum yazabilirsiniz. Giriş

Turkbeleni Gazetesi